Tentoonstellingen
“Herinneringen zijn een last. Ze maken zich meester van de gedachten en vullen het hoofd.”
Armando

Armando woonde als jongen in de buurt van het concentratiekamp in Amersfoort. Hij zag hoe het kamp werd gebouwd en hoe er dagelijks mensen werden binnengevoerd. Deze indrukken wekten zijn belangstelling voor de oorlog, een inspiratiebron die hem als schrijver en beeldend kunstenaar niet meer los liet.

De metafoor 'Het schuldige landschap' is voor Armando een landschap dat heeft zien gebeuren, want 'in landschappen, in de schone natuur, vinden vaak de afgrijselijkste opvoeringen plaats'. Het landschap is echter 'zo schaamteloos geweest om gewoon door te groeien’.

dit is een onderschrift
“Schilderen en schrijven,
takken van één boom en die boom ben ik.”
Armando

Melancholie, macht, onmacht en het ongemakkelijke samengaan van schoonheid en kwaad zijn terugkerende thema’s in Armando’s oeuvre.

In Nederland werd Armando al in de jaren zestig bekend als een van de vier kunstenaars van de Nul-groep (met Jan Schoonhoven, Henk Peeters en Jan Henderikse), een vervolg op COBRA (met Constant en Appel). Later werd Armando voor een nog veel groter Nederlands publiek bekend als een van de drie personages in de Vpro-serie ‘Herenleed’ waarvoor Armando de dialogen schreef met Cherry Duyns.

Caption uitgelicht werk

Praesent vestibulum dapibus

Nam adipiscing. Suspendisse nisl elit, rhoncus eget, elementum ac, condimentum eget, diam. Cras sagittis. Curabitur ligula sapien, tincidunt non, euismod vitae, posuere imperdiet, leo.

Tentoonstellingen

The Frik Collection Ceramic Museum

solotentoonstelling Boijmans van Beuningen, 2014

Arita, The Frik Collection Ceramic Museum

keramieke vaas

Scrapettes, 2000

Gemengde techniek
Uitgelicht werk

Werken op papier

Links: Just someone famous as a Baby

Rechts: Encouragement: Don’t Be So Dull, 2007, gouache, pencil, collage, 63 x 97 cm

Title, year

(techniek)
Tentoonstellingen

ALUMINIUM SCULPTURE

Fotograaf: Tom Haartsen

FLOPPY SAUSAGE HANGING OVER A SAUSAGE (2000)

16.0 x 22.0 x 57.3 cm
Cast aluminum
"De sculpturen van Hans Hovy zitten op een bijzondere manier in elkaar en vereisen een bijzondere manier van kijken."
Rudi Fuchs

KING OF SCULPTURE II, MEMORIES OF KEW GARDENS, (2017-2019)

52,2 x 58 x 37,5 cm
Albast en roze speksteen

“Hoe de sculptuur van Hans Hovy in elkaar zit, hoe de brokken steen als figuur zijn samengevat, is bijzonder. Het zijn het soort detailleringen waarmee de huid van gesteente vol zit, die ons toeschouwers dwingt er ook in close-up naar te kijken. Het ding is een sierlijk kleinood maar de titel ervan is King of Sculpture II. Toe maar. Ik wilde net schrijven dat het beeld zo wulps is als een bloemstuk en zag toen pas de ondertitel: Memories of Kew Gardens. Zo werd het werk toch nog een mise-en-scène – een assemblage van eigenaardige stukken steen die wonderlijk bewerkt waren. Het beeld kreeg iets van een vertelling ook. Kew Gardens zijn de fameuze botanische tuinen bij Londen. Met deze sculptuur en ook andere die ik gezien heb, is duidelijk hoezeer Hans Hovy in allerlei grilligheden van vorm is geïnteresseerd is. Zo werkt zijn verbeelding. Om het onwaarschijnlijke te zien in de morfologie van planten kun je in Kew Gardens terecht.” (Rudi Fuchs, De Groene Amsterdammer, 6 november 2019)

SCULPTURE, 2013

33,6 x 34,1 x 27 cm
Speksteen en albast

De serie Sculptissimo was 2014 – 2015 in het Gemeentemuseum Den Haag te zien.  “De zachte, speelse vormen in witte en zachtroze tinten doen aaibaar aan. Voor zijn serie Sculptissimo koos Hans Hovy (Amsterdam, 1953) voor de zachte en licht doorlatende steensoorten speksteen en albast. De kunstenaar heeft met een enorme precisie gehouwen, geboord, geraspt en geschuurd. De sculpturen doen denken aan de glooiingen van het lichaam. Ze zijn sensueel en spannend, maar ook geheimiznnig en grappig.”

title

tekst

“In die soorten steen kan de beeldhouwer hakken, beitelen, krassen, schrapen, schuren, slijpen. De vormen die hij zo losmaakt in het gesteente worden ten slotte gepolijst en gewreven. Dan gaat steen soms zacht glanzen als fluweel. Soms wordt albast zo dun dat er licht in gaat gloeien. Als ik deze verschuivingen in de ook breekbare steen zo zie, met dat chiaroscuro, begin ik me onvermijdelijk de zorgvuldigheid voor te stellen waarmee de beelden gemaakt worden, het passen en meten van stukken die moeten passen om te blijven staan – terwijl het precaire van de verbindingen toch een wezenlijk aspect is van de eigenaardige expressie van het werk.” (Rudi Fuchs, De Groene Amsterdammer)

"In de losse formatie van het beeld is een soort 'schwung' te zien."
Rudi Fuchs

Glassobs
2018
Glass

Uitgelicht werk

title

tekst